غـــــــــــــــــــــــــــــــــواړم
دغـــه پـســرلــي کــي نــــــــو بهـــار زه د پــښتـــون غواړم
ويــښ چــي کـي له خوبه سم و
غر ته ژوندون و بخښي
هغسي مکتب، ويــښ معــلم، جــدي مضمــون غواړم
ســــــاتـي چـــه رمـــه
خـــــپله، پــرديــو شــرمښانـو څــــــــه
(ارواښاد استاد خواخوږي)
**************
باميان ته خطاب
د مېړونو زړو مسـکن ښکلــي
بــاميـــــانه
د لرغوني پښتونخوا د ننګ داستانه
هندوکش دي سر جګ کړي دي آسمان ته
د وقار ښوونه کـړي نامتو
افغــان ته
نيــغ ولاړ يـــم واوري سـر دي را پــټ کړي
(ارواښاد استاد خواخوږي)
**************
شمـعي تـه
.
که مي ستا وصال روزي سي سره لـــــمبه سم
کـــه زه ستا په شان د عشق په اور کباب سم
ما بي وزلي ته هم ځــاي راکــــــــه پـــر څــــنګ
(ارواښاد استاد خواخوږي)
**************
آ با وفا خواخوږي
اي
فرشتي د پاکي ميني په رشتــيا خــــواخـــوږي
څـلي د
صـــدق و د اخـلاص و د صــفا خـواخـوږي
اي په تيارو کي د ځلمـــو د لاري بـــــلي شمـــــــعي
اي په مــــزلــو کــي د زړو د لاس عــصا خواخوږي
د وطن مينه ستا د ويني په هـر څـــاڅــکي کـــي وه
آ د ځـــــلمو د ويـــښ تـــابه بــانــګ درا خواخوږي
ستــــا د وفـــــا و درنــاوي تــه کــکــرئــي وي کــــږي
ځـــان دي نيــــولي ؤ په زړه کي د هرچا خواخوږي
تا په کومــک کي د بيوزلو تمـام عـمــــر کــه تيـــــر
دا تخلص هر څوک مني چي وړ و ستا خواخوږي
اروا دي ښاده وه تل، قبر دي ستا روڼ وي هميش
پـــر تـــــا دي اوري رحــــمتونـــه د الله خــواخــــــوږي
د جنت زړه دي ستا نصيب کړي په خپل فضل الله
رتبي دي لوړي لره خداي ”
آ با وفا خواخوږي١
“
د مــړيني ورځ دي
شــپـــږويــشتــمـه د دوهـــمي خــور وه
دوه چه تري کم کړي کال ئي دئ ”
اي با صفا
خواخوږي٢
(علامه اکاډمسين پوهاند رشاد)
١-
(د جنت زړه = ن =٥٠)
+ (آ با وفا خواخوږي =
١٣٢١)
١٣٧١هـ
. ل
٢-
(اي باصفا خواخوږي =
١٤١٥)
–
٢
=١٤١٣
هـ . س“
**************
د محمد ابراهيم خواخوږي ويرنه
داسـي مــړئ بــه څـــوک ولـــي بــــولي مــــړي
چه ئي ژوند په
خواخوږي کي وي تير کـړي
د نــــــوموړي خواخوږي تل په رشتيا وه
پــــــــــه رشتيا سره خواخوږي ؤ نوموړي
پـــر مــريــض بانــدي ئــي تــل کـول پـوښتنه
پـــر اوږو
يـــــــــــي د دوستــــــانو مـــړي وړي
د هـــــــــــر مـــړي فــــاتحي ته به حاضر ؤو
هميشــــه د يو خواخوږي په شان ستړي
په
هـــر درد کـــي بـــه تـــر ده پـــوري نــــاره وه
پــه تمــــام
ؤ کارئي نه پـــريښـــود نيــمـــګړي
اشنــــايـــــــانـــو تـــه ئي تــل رسيدګي وه
پـــــردي لاره هــــــم منـــلــي هم پيــــاوړي
چـه
بـه کلــه دوه دوستــان ســره خــفـــه ســول
هغه دم
به ئي تر ميانځه ســوميـــانـــځګـــړي
ده پــه خلګو کـــي قوي رشته وه غښتي
د دنيــــــا د کار بـار تــار يــي او مــــــــــړي
دا
دئ نــن عــاجــــــزه اړ دئ و دوعــــا تــــــــه
په دوعـــــا
ئـــي يـــادوم دغـــه مــور مـــــــــړي
ربـــــــــه ده تــــه د نيـــــکو اجـــــــــر ورکـــــړه
ورمصاف يي که، که ستا وي پور وړي
له ګناه د دي بنده غــــاړي کــــړه خـــلاصــــي
ستا بنــــده
لــــري پــــه غـــاړه د عــــجز پــــړي
د دوستــــــــــــانـو خورا لويه صدمه وي
ځــــيني بيل چــي ابدي سي هسي غړي
ښـــــــه نــــــوم پـــــاتــــــه وي
((ريشأ)) د نيــــکو خــلګـو
وړي د ځــــــــــــان ســــــــــــره يــــــــو څو ګـــــــزه ګــــــدړي
(عبدالهادي ريشأ)